Sunday, March 25, 2018

ദർശൻ

കടമ്പ്മരങ്ങൾ യമുനയിലേക്കു പൊഴിച്ചിട്ട
ഓരോ പൂവിതളും ഓളങ്ങളോട് ചോദിച്ചു
നിങ്ങളെന്റെ കണ്ണനെ കണ്ടോ
ആർക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത മായാവി
നിന്നെ കാത്തു കാത്തു.....
യമുന ഹൈവേയിൽ നിന്നും വൃന്ദാവനത്തിലേക്കു വഴി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ ഈ വരികൾ മനസ്സിൽ വന്നു .
ഫെബ്രുവരിയുടെ അവസാനദിനങ്ങളിലെ സായാഹ്നം ,വിളവെടുപ്പു കഴിഞ്ഞ ഉരുളക്കിഴങ്ങു കൃഷിയിടങ്ങളിൽ കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നു .
പൊടിപാറുന്ന വഴിയിൽ അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന പശുക്കളും മറ്റു നാൽക്കാലികളും .വഴിയരുകിൽ അമ്പലങ്ങളുടെയും ഗോശാലകളുടെയും നിര . ,സന്യാസിമാർ ,വിദേശികൾ ,ഭക്തർ ,മാലിന്യ കൂനകൾ .
വഴിത്തിരിവുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പുരാതനമായ കോട്ടയും മനോഹരമായ കൊത്തളങ്ങളും കണ്ടു അതോടു കൂട്ടി ചേർത്ത്
ആളുകൾ താമസ സ്ഥലങ്ങൾ പണിതിരിക്കുന്നു .കാലങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത കൊളാഷു പോലെ , ഏതോ ഒരു കാലത്ത് യമുനയുടെ തീരത്തു പ്രൗഢിയോടെ നിന്നിരുന്നു ഒരു കോട്ടയാണ് വശങ്ങളിൽ സ്നാന ഘട്ടങ്ങൾ .,കോട്ടയോട് ചേർന്ന് ഒരു ഉയർന്ന ഭാഗത്തുള്ള ക്ഷേത്രം ,ചവിട്ടുപടികൾ .വാനരക്കൂട്ടങ്ങൾ
യമുന കുറച്ചു ദൂരേയ്ക്ക് മാറിയാണ് ഇപ്പോൾ ഒഴുകുന്നത് .
പഴയ കല്പടവുകൾക്ക് അരി കിലായി കടമ്പ് മരങ്ങൾ. .ഡ്രൈവർ വണ്ടി നിർത്തി അയാൾക്ക്‌ പരിചയമുള്ള ഒരു ഗൈഡിനെ കണ്ടു പിടിച്ചു ..
"മൊബൈൽഫോൺ സൂക്ഷിച്ചോളൂ കുരങ്ങന്മാർ തട്ടിയെടുക്കും "
ഗൈഡ് ആദ്യം തന്നെ സൂചന തന്നു .
നീണ്ട യാത്രയുടെ ക്ഷീണവും കൃഷ്ണനെ കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയും കൊണ്ട് കൂടെയുള്ള വിദേശ സുഹൃത്തുക്കൾ കൂടെ വന്നില്ല .
"ആദ്യം കടമ്പ് മരങ്ങളും ഗലികളും പിന്നെ ക്ഷേത്രവും കാണാം "
"ഇതാണ് ആ കടമ്പ് മരം " ഒരു കടമ്പു മരം തൊട്ടു കൊണ്ട് ഗൈഡ് വിവരണം തുടങ്ങി "ഈ മരത്തിലിരുന്നാണ് കണ്ണൻ ഗോപിക മാരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചിരുന്നത് " കഥ വിവരിക്കുവാൻ ഗൈഡ് താല്പര്യപ്പെട്ടെങ്കിലും സഹയാത്രികകൾ അത്ര താല്പര്യം കാണിക്കാതിരുന്നതിനാൽ അടുത്ത സ്ഥലത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങി ഗലികൾ ..."ഈ ഗലികളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നാണ് കണ്ണൻ ഗോപികമാരുടെ വെണ്ണ മോഷ്ടിച്ചിരുന്നത് "
എന്നിട്ട് ഞങ്ങളോടായി ചോദ്യം ""ക്യാ ചുരായ ""
"മഖൻ ചുരായ " നഴ്‌സറി കുട്ടിയെപ്പോലെ മറുപടി കൊടുത്തു
നന്ദഗോപാലിനു മൂന്ന് ലക്ഷം പശുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അയാൾ ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി .
സമയം കുറവാണ് സന്ധ്യയാവുന്നു ചൂടിൽ പകൽ മുഴുവൻ അലഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണവും
"ഇതൊന്നും പഠിക്കാനല്ല അടുത്ത സ്ഥലം വേഗം കാണിച്ചു തരൂ "
ഒരു സഹയാത്രിക ചൂടായി തുടങ്ങി
മന്ദിർ പാസ് ഹേയ് ന ..ദർശൻ ..
ഏതായാലും ഇവിടെവരെ എത്തിയതല്ലേ ദർശൻ കൂടി ആവാം
ഗലികൾക്കിടയിലെ ഒരു മന്ദിരം. ഞങ്ങളെ കടന്നു ഒരു പ്രായം ചെന്ന തീർത്ഥാടകരുടെ ഒരു സംഘം ദർശനത്തിനായി മന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു
"രാധേ മാ .." അവർ ജപിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു
വൃന്ദാവനത്തിൽ രാധയാണ് മന്ത്രം
സ്വാമിജി ചന്ദ്രസ്വാമിയെപോലെ ഒരാൾ കർട്ടനിട്ടു മറച്ച ഒരു ഭാഗത്തിരുന്നു .ഗൈഡിനെ നോക്കി ഒന്ന് തലയാട്ടി പിന്നെ ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി .""ദർശൻ തുടങ്ങിയാൽ കഴിയുന്നതുവരെ ആരും എഴുന്നേൽക്കരുത് അത് വലിയ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും "
ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ദർശനം ആദ്യം കണ്ടു മടങ്ങാൻ മുന്നിൽ തന്നെയിരുന്നു.സ്വാമിജി ഒരു മണിയടിച്ചു കൊണ്ട് കർട്ടൻ മാറ്റി
അഞ്ചു പ്രതിമകൾ അവ ആരെല്ലാമാണെന്നു വിവരിച്ചു തുടങ്ങി .
കുറച്ചു നേരം ഭക്തിഭാവത്തോടെ അവിടെയിരുന്നു .
വിവരണം പാതിയും മനസ്സിലാവാതെ തലയാട്ടി .അവർ ചെയ്‌യുന്ന കാരുണ്യ പ്രവർത്തികളെക്കുറിച്ചും വിവരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .
""ഇനി പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥന""
സഹയാത്രിക കൃഷ്ണഭക്ത ആദ്യം തന്നെ കൈനീട്ടി
സ്വാമിജി കൈ പിടിച്ചു കണ്ണുകൾ അടച്ചു അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പേരുകൾ ചോദിച്ചു
""ഏതു നിവേദ്യം വേണം ലഡു .പശു പാലൻ.?"
""ലഡു "
സ്വാമിജി പറഞ്ഞു പന്ദ്രഹ് ഹസാർ പച് പന്
പിതാ ..ഓർ മാതാ കെ നാം സെ മേ വാദഹ് കർത്താഹും പന്ദ്രഹ് ഹസാർ പച് പന് ........
കുറച്ചു പഞ്ചസാര മിഠായി ഒരു ചുരുണ്ട പത്ര കടലാസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞു കയ്യിൽ കൊടുത്തു .
അടുത്തത് എന്റെ ഊഴം
ഞാൻ സ്വാമിജിയുടെ അരികിലേക്ക് നിരങ്ങി നീങ്ങി .
സംശയദൃഷ്ടിയോടെയല്ലേ അയാൾ എന്നെ നോക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു .
പിതാ കാ നാം
പഴയ മാനേ ഭാഗ്യം ജരെ മനസ്സിലോർത്തു
"ജയകൃഷ്ണൻ "..ഒന്നു പതറിയോ
മാതാ
അയൽവാസി
വത്സല
അയാൾ ഒന്ന് കൂടി തറപ്പിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടോ
മക്കൾ ?
അത് പിന്നെ തിരിച്ചറിയാനാകാത്ത പേരുകളായത് കൊണ്ട് സത്യം തന്നെ പറഞ്ഞു അതിന്റെ ഒരു ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി .
അതേ രംഗം
""ഏതു നിവേദ്യം വേണം ലഡു .പശു പാലൻ.?"
""ലഡു "
സ്വാമിജി പറഞ്ഞു പന്ദ്രഹ് ഹസാർ പച് പന്
ബാച്ചോ പിതാ ..ഓർ മാതാ കെ നാം സെ മേ വാദഹ് കർത്താഹും പന്ദ്രഹ് ഹസാർ പച് പന് ........
കുറച്ചു പഞ്ചസാര മിഠായി
അടുത്ത സഹയാത്രിക അസ്വസ്ഥതയോടെ കടന്നിരുന്നു .
""ഏതു നിവേദ്യം വേണം ലഡു .പശു പാലൻ.?"
""ലഡു "
സ്വാമിജി പറഞ്ഞു പന്ദ്രഹ് ഹസാർ പച് പന്
ഹൌ മച്ച് ..ഇൻ ഇംഗ്ലീഷ്
15055 ...!!!
വാഗ്‌ദാനം നൽകിയ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഞെട്ടി നോക്കി .
ഐ വോണ്ട് ഗിവ് ..സഹയാത്രിക ചാടിയെമേം ഴുന്നേറ്റു
ഉദ്‌നാ മത്
തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ കൂടെ ഭജിച്ചിരുന്ന ഭക്തസംഘം നിരങ്ങിയും മുട്ടിലിഴഞ്ഞും വാതിൽ കടന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടുകയാണ് .
ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും മാത്രം സ്വാമിജി കൈ നീട്ടുകയാണ്
ഹിന്ദി അക്കങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ട വിജയ ലക്ഷ്മി ടീച്ചറുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വരുന്നു .
""പൈസ നഹി ഹേ ഹമാരാ പാസ് ..കാർ സെ ..""
സാരമില്ല ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരുടെയും കഴുത്തിൽ ഒരു തിളങ്ങുന്ന തുണി വച്ചു തന്നു . രസീതി എഴുതി ഗൈഡിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു
കാറിൽ നിന്നും പൈസ വാങ്ങി വരുവാൻ ഏർപ്പാടാക്കി .
കഴുത്തിൽ തുണിയും കയ്യിൽ കടലാസ്സു പൊതിയുമായി
തടവുകാരാക്കപ്പെട്ട ഭാവത്തിൽ ഞങ്ങൾ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു .
ഡ്രൈവർ സുരേഷേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തുന്നത് വരെ നിശബ്ദത മാത്രം
പൈസ കൊടുക്കാതെ പോയാൽ എന്താവും ഉണ്ടാവുക ഹിന്ദി ,യൂ പി ,മതം ,ഇടി ...
"ഇയാൾ ഞങ്ങളെ ഒരു സ്വാമിയുടെ അടുത്തു കൊണ്ടുപോയി സംഭാവന ചെയ്യിപ്പിച്ചു ചേട്ടാ "
സുരേഷേട്ടൻ ഉഷാറായി
ലോക്കൽ ഹിന്ദിയിൽ ഗൈഡ് ചെക്കനോട് രണ്ടു പറഞ്ഞു
പിന്നെ ഞങ്ങളോട് വേഗം കാറിൽ കയറാനും പറഞ്ഞു .
യേ ത്തോ മന്ദിർ കി ബാത്ത് ഹൈ
ഗൈഡ് പിന്നെയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .
രസീതി അവന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ തിരിച്ചു കൊടുത്ത് സുരേഷേട്ടൻ കാർ എടുത്തു .ബഹളം കേട്ടുണർന്ന വിദേശികളോട് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ല .
പൊടി പറത്തി കൊണ്ട് കാർ ഓരം ചേർന്നോടിയ പന്നി കൂട്ടങ്ങളേയും പോത്തുകളേയും പിന്നിട്ടു ഹൈവേ യിലേക്ക് പാഞ്ഞു വഴിമുടക്കുന്ന നാൽക്കാലികളെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും പിന്തുടര്ന്നുണ്ടാവുമോ എന്ന പേടിയോടെ
കുറേ നേരം തിരിഞ്ഞു നോക്കികൊണ്ട്‌ യാത്ര തുടർന്നു .

Thursday, February 1, 2018

ഒരു പ്രണയ കഥ


"and the trouble with the illusions is that you dont realise, you have them till they are shattered"
* * * * *

അവള്‍ ആദ്യം ഇറങ്ങി ..
പരസ്പരം നോക്കാതെ, കണ്ണുകള്‍ ഇടയാതെ ,വിദൂരതയിലേക്ക് മിഴികള്‍ നട്ട് ആ യാത്ര അവസാനിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചത് എന്താണെന്നു ..ഒരിക്കല്‍ കൂടെ ഓര്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു ...
ആള്‍ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ,തിരിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കാന്‍ ബദ്ധപെട്ടു പലപ്രാവശ്ശ്യം സാരി തലപ്പ് അബോധപൂര്‍വം വലിച്ചിട്ടു ,അവള്‍ അലിഞ്ഞു പോയി ...

* * * * *
വിഷാദവും ലഹരിയും സ്നേഹവും ചേര്‍ന്നൊരു ഉത്സവകാലമായിരുന്നു അത്, കാമ്പസ് കൂട്ടായ്മകളുടെ വസന്തം ..താനേ ഒഴുകി അടുത്ത ഒരേ മനസ്സുകള്‍ പരസ്പരം പിരിയാത്തവരായി കാലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും മനസ്സിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഉണ്ട് ആ ഓര്‍മ്മകളുടെ ആദ്യ ചിത്രങ്ങളില്‍ ഏത് പ്രക്ഷുബ്ധത യിലും ചുരുണ്ട മുടി പിന്നിലേക്കു അലസ്സം തഴുകിയോതുക്കി പാതി ചിരിയോടെ നില്ക്കുന്ന അവനെ കാണാം അകാരണമായ അസ്വസ്ഥകളും ലഹരിയുടെ പുതിയ വെളിച്ചം വീണ വിജനമായ വഴിത്താരകള്‍ കാണാം ..കാണാതെ പോയ അര്‍ത്ഥതലങ്ങള്‍ തേടി പുലര്‍ന്ന രാവുകള്‍ .....

..
രാത്രി വൈകി അവസാനിക്കുന്ന കോളേജ് ദിനങളില്‍.. ആഘോഷങ്ങള്ക്കൊടുവില്‍്.. അവസാനത്തെ ബസ്സില്‍ അവനെ യാത്രയാക്കി മടങ്ങുമ്പോഴും ..മരച്ചുവട്ടില്‍ ആള്‍കൂട്ടം ബാക്കി കാണും ..പോകുന്ന വഴിക്കുള്ള ജോഷിയും രതീഷും കൂടെ ചേര്ന്നു വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ നഗരം വിജനമായിട്ടുണ്ടാവും ...


അറിയാത്ത ഏതോ വഴികളാണ് പലരുമായും നമ്മെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് .. ആ ദിവസ്സങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു .. അവന്റെ വീട്ടിലും നാട്ടിലും വിശേഷങ്ങളില്‍ പങ്കുകാരനായി ആ തറവാടും അതിനോട് ചേര്‍ന്ന ബന്ധു വീടുകളും , കളികളും തര്‍ക്കവും ഉത്സവങ്ങളും പൊട്ടി ചിരികളും

അത് സാന്ത്വനത്തിന്റെ ,സ്നേഹത്തിന്റെ ,അംഗീകാരതിന്റെ ഒരു പച്ച പടര്പ്പായിരുന്നു..
രാത്രികള്‍ നീണ്ട വാഗ്വാധങ്ങളില് ,വിനോദങ്ങളില്‍, ആഘോഷങ്ങളില്‍ അവള്‍ നിറ സാന്നിധ്യമായി ...
അനിത ..അനിലിന്റെ മൂത്ത സഹോദരിയായിരുന്നു ..

രണ്ടാം റൗണ്ടില്‍ റമ്മി നിരത്തിയും അന്തരീക്ഷത്തില് നിന്നും ഭസ്മം എടുത്തും ..എന്നെ
അമ്പരപ്പിച്ച് ....
അവളുടെ ചുളുങ്ങി അശ്രദ്ധമായ വസ്ത്ര രീതിയില്‍,
ജീവിതത്തോടുള്ള നിസംഗതയില്‍ ....ലാഘവത്തിന്റെ സൌന്ദര്യമായി
അനിത മനസ്സില്‍ ഒരു ഒരു പ്രതിഭാസ്സമായി ..

""കൈകൊണ്ടു ച്ചുളുക്കിയാണോ ഇതു ധരിക്കുന്നത് " നിറഞ്ഞ ചിരി ചോദ്യത്തിനു മറുപടിയായി ..,
ഏത് വസ്ത്രത്തിലും അവള്‍ അതി സുന്ദരിയായിരുന്നു..,


അനിത അടുത്ത വര്‍ഷം വീണ്ടും കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്ന് പി ജി പഠനം തുടങ്ങി .
പലപ്പോഴും കാന്റീനിലും തീയറ്ററിലും പാര്‍കിലും ബുക്ക് സ്ടോളിലും ഒരുമിച്ചു ഏതോ സംകല്പ ലോകം തിരഞ്ഞു ..
..


ചോര വീണു കാമ്പസും നഗരവും സ്തംഭിച്ച ദിവസ്സങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഒരു ദിവസ്സം .വിരിഞ്ഞു വളര്‍ന്ന തണല്‍ മരങ്ങള്‍ താഴെയും നീണ്ട ഇടനാഴികളിലും ഓരോ സംഘവും രഹസ്യമായി പരസ്പരം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ..മുന്നിലെ വഴിയില്‍ പോലീസ് കാവലായി ..
പാതി അടച്ചിട്ട ഗേറ്റ് കടന്നു നേര്‍ക്ക്‌ നടന്നു വരുമ്പോള്‍ എന്തോ അത്യാവശ്യം പറയാനുണ്ടെന്ന് മനസ്സു പറഞ്ഞു

"അനിലിനെന്തെകിലും ?"

"ഇല്ല അവന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ..പക്ഷെ ആകെ ഒരു വീര്പ്പുമുട്ടല്‍് വീട്ടില്‍ "
"ആരോടെന്കിലും സംസാരിചില്ലെന്കില്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നി ..നിന്നെ തേടിയാണ് വന്നത് "

ഒരേ വഴികളില്‍ പലവട്ടം ചുറ്റി പാര്‍ക്കിലെ നടപ്പാതകളില്‍ ..പലവട്ടം ..കാഫ്കയും ബാലചന്ദ്രന്‍ ചുള്ളിക്കാടും ഛെ ഗുവേരയെയും റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ബാക്കും ബീട്ടില്സും കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയും പ്രതീഷ് നന്ദി യും കടന്നു പോയി ..
ഒടുവില്‍ ഒരു വിയോജനതിന്റെ പാതയില്‍ വാശിയില്‍് ചുവന്ന മുഖത്തോടെ..

"നീയും , ഒരിക്കലും ഈ slavery യില്‍ നിന്നും രക്ഷപെട്ടിട്ടില്ല ..Sisters and Brothers of America,
It fills my heart with joy unspeakable to rise in response to the warm and cordial welcome which you have given us. I thank you in the name of the most ancient order ...."
ചിക്കാഗോ അഡ്രസ്സ് മുഴുകാന്‍ ഒരു ശ്വാസ്സത്തിലാണോ പ്രയോഗിച്ച് ഒടുങ്ങിയത് .. ചരിഞ്ഞു വീണ വെയില് കൂടുതല്‍ ചുവപ്പിച്ച
ആ മുഖ ഭാവം കണ്ടു എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്

"നീ എന്താ ചിരിച്ചത് .. "

കയ്യിലുള്ള പുസ്‌തകം എടുത്ത് അടിക്കാന്‍ ഓങ്ങി ...

ഞാന്‍ ഓടി മാറി ..

"ഇപ്പോ വീര്‍പുമുട്ടല്‍ മാറി കാണുമല്ലോ ? "

അതിന് നിന്റെ കൂടെ നടന്ന എന്നെ വേണം പറയാന്‍ ..

"ഞാന്‍ പോകുവാ ..."

നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ എന്തോ വിഷമം തോന്നി ..
വരണ്ട ശിഖരങ്ങളില്‍ വെളുത്ത ചെമ്പകങ്ങള്‍ വിരിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു ..അസ്തമയത്തിന്റെ ചുവപ്പ് ഒരു നനുത്ത ശോണിമ ആ പൂവുകളില്‍ പകര്‍ന്നു...

"ദേഷ്യപെടുതേണ്ടായിരുന്നു... "

അസ്തമയം നോക്കി ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു ..പിന്നെ പതിവു മരച്ചുവടുകളിലെക്കും എന്ത് കൊണ്ടോ അവരു പറയുന്നതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍് കഴിഞ്ഞില്ല

രാത്രി ... പതിവു തെറ്റാതെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ ലഹരിയുടെ നിലാവില്‍ ചെമ്പകചോട്ടിലെ കല്ലില്‍ കാല്‍ ഉയര്തി വച്ചു ഗിറ്റാറില്‍ മീട്ടി ഫ്രെഡി
പാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു

Is there anybody goin to listen to my story,
all about the girl who came to stay?
She's the kind of girl you want so much it makes you sorry.
Still, you don't regret a single day.
Ah, girl!
Girl! girl!

പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴതുള്ളികല്‍ക്കിടയിലൂടെ എത്ര ദൂരം നമുക്കൊരുമിച്ചു നടക്കാം ..
ഓരോ മഴനൂലിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെ ഒരു സ്നേഹ സന്ദേശം കൈമാറാം ..

നിറഞ്ഞു പെയ്ത മഴ യുടെ കറുപാര്‍്ന്ന പച്ചയില്‍ ആര്‍ദ്രമായ ഏതോ ഗാനം നാം മാത്രം കേട്ടു....
ഏതോ മഴയില്‍ പരസ്പരം തണലായി ..

വര്‍ണം വിതറിയ വസന്തദിനങ്ങളില്‍ നീ മനസ്സില്‍ ഒരു പൂക്കളമായി ..

വേര്‍പിരിയലിന്റെ വേനലില്‍ പൂത്തുലഞ്ഞ വാകമാരങ്ങള്ക്ക് താഴെ നെടുവീര്‍പുകളുടെ ചൂടു കാറ്റു...
അപ്പോഴും നമ്മുടെ ലോകത്ത് ..French Lieutenant's Woman ..ചിരിച്ചു...
നാം പ്രണയത്തിന്റെ ചാപല്യങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം എന്ന് ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി നടിച്ചു ....


തര്‍ക്കിച്ചും തമ്മിലടിച്ചും ഒടുവില്‍ എവിടൊയോ ഒരു സാമ്യം കണ്ടെത്തിയും ..കാലം ഒരു പാടു കടന്നു പോയി ..

നാം മാത്രം മാറ്റമില്ലാതതവരെ പോലെ ഏതോ അദ്രൃശ്യമായ ലോകത്ത് ചുറ്റി നടന്നു ..

എന്നും ജോലികഴിഞ്ഞെതുന്ന നിന്നെ കാത്തു നിനക്കായി പുതിയ വാര്‍ത്തകള്‍ കരുതി ..
ഒരു കറക്കം, ഇന്ത്യന്‍ കോഫി ഹൌസില്‍ കാപ്പി , പുതിയ ബുക്കുകള്‍ കണ്ടെത്തല്‍ ,ചര്‍ച്ച, തര്‍ക്കം ... സ്റ്റുഡിയോവിലെ ഒരു സ്ഥിരം സന്ദര്‍ശകയാവുംബോഴും എന്നും പറയാന്‍ ഒരായുസ്സിന്റെ വിഷയങ്ങള്‍ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു ..

കനം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം വല്ലാത്ത നിശ്ശബ്ദത ചൂഴ്ന്ന ഒരു ദിവസ്സമാണ്‌ പരസ്പരം എന്തോ പറയാന്‍ മറന്നെന്നു തോന്നി .
നിശബ്ദതയെ അവള്‍ തന്നെയാണ് മുറിച്ചത്

"നീ ആ പറഞ്ഞിരുന്ന ബുക്ക് തന്നില്ല ...റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ബാക്ക് "

"ഓ ഞാനത് കൊണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട് .."

വളരെ കാലമായി ചോദിച്ചിരുന്ന റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ബാക്കിന്റെ illusions.. the adventures of reluctuant Messiah..
കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം ..ഏതോ അറിയാത്ത നൊമ്പരങ്ങള്‍ വിടര്‍ത്തി ..
അവള്‍ നിശബ്ദം പടികളിറങ്ങി നടന്നു


വീട്ടില്‍ അനിയത്തിയുടെ കല്യാണ തിരക്ക് ..കുറച്ചു ദിവസ്സങ്ങള്‍ പരസ്പരം കണ്ടില്ല .
വിവാഹ തലേന്ന് ..മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു അതീവ സുന്ദരിയായി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടു അവള്‍ കടന്നു വന്നു . കയ്യില്‍ തിരിച്ചു തരാന്‍ messiah's handbook ,

"you are so fascinating .."

"പോടാ "

ബുക്ക് ഷെല്‍ഫില്‍ വച്ചു ഞാന്‍ തിരക്ക് കളിലേക്ക് മടങ്ങി ..
അവള്‍ വിവാഹ വീടിലെ മുഖ്യ ആകര്‍ഷണവും അലങ്കാരവുമായി അവിടെ ഉത്സാഹപൂര്‍വ്വം ഒഴുകി നടന്നു

കുറച്ചു ദിവസ്സങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാണാതെ കടന്നു പോയി ..
മടക്കി തന്ന ബുക്ക് മറിച്ചു നോക്കുമ്പോഴാണ് പൊതിഞ്ഞിരുന്ന ആദ്യ പേജിന്റെ ഒരു വശത്തായി വൃത്തിയുള്ള അക്ഷരങ്ങള്‍

"and the trouble with the illusions is that you dont realise, you have them till they are shattered"

മനസ്സില്‍ അര്‍ഥം അറിയാതെ പോകുന്ന വികാരങ്ങളുടെ നിറങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി കടന്നു പോയി ..

ഏത് നിറമാണ് പ്രണയത്തിന്റെത്..?


വീണ്ടും പതിവുപോലെ അവളെത്തി പതിവു ദിനങള്‍ ഒരു കണ്ണില്‍ പ്രണയം എന്റെ മാത്രം തോന്നലാണോ ?.. തികച്ചും അപരിചിതമായ പരിഭ്രാന്തിയുടെ പരിവേഷമാണ് ഓരോ ആ ദിനങ്ങള്‍ തന്നത് ..പലപ്പോഴും തുറന്നു പറയാന്‍ കാത്തു വച്ചിരുന്ന വാക്കുകള്‍ ഇടറി തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി ...

"നമുക്കു എക്സിബിഷന്‍ ഗ്രൗണ്ടില്‍ ചുറ്റാം ..പുസ്തക മേളയില്‍ പുഴുക്കളാകാം..നീ ആണ്‍ പുഴു ..ഞാന്‍ പെണ് പുഴു"


തിരക്ക് ..നിറമുള്ള വെളിച്ചം വിതറി കറങ്ങുന്ന ജയന്റ് വീലില്‍ നിന്നും ആര്പുവിളി..പുസ്തക സ്ടാളിലും നല്ല തിരക്ക് ..

പുതിയ പുസ്തകതാളുകളുടെ തിളക്കത്തില്‍ കണ്‍ നിറഞ്ഞു

അവള്‍ വിളിച്ചു " നിന്നോട് പറയാന്‍ മറന്നു ... ഇന്നു ഓഫീസില്‍ പ്രതീഷ് നന്ദി യുടെ LOVE കൊണ്ടു വന്നു..... ഞാന്‍ വാങ്ങിച്ചു ".

"ഓഹോ എനിക്ക് എപ്പോഴാ തരിക LOVE"

മുകളിലേക്ക് കറങ്ങി അകന്ന ജയന്റ് വീല്‍ എന്തുകൊണ്ടോ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചു ..

പിന്നില്‍ നിശ്ശബ്ദത ..

തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇതു വരെ കാണാത്ത ഒരു മുഖ ഭാവം ..നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുകള്‍

"ഞാന്‍ .... അത് എന്നേ തന്നു കഴിഞ്ഞു "

ചുറ്റും നിറഞ്ഞ ആരവം ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി ..
ആ കണ്ണുകള്‍ക്ക് നേരെ നടന്നടുക്കുമ്പോള്‍ ...ഈ ലോകം നമ്മുടേത് മാത്രമായി ചുരുങ്ങി

രാത്രികള്‍ നിശബ്ദമായി വിരിയിക്കുന്ന പൂവുകളുടെ ഗന്ധം ..പകലിന്റെ നിറങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തിയ അപരിചിത ഭാവങ്ങള്‍ ..പുതിയ ബോധമായിരുന്നു ഓരോ ദിവസ്സവും നിന്‍റെ ഓരോ ഭാവങ്ങള്‍ ..

ഇനി ..

പ്രണയം പരിഭ്രാന്തിയുടെ വേഷപകര്‍ച്ചയായി ...

പക്ഷെ ....
എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളും അവസ്സാനിക്കുമല്ലോ .. എല്ലാ കൂടിചെരലും പിരിയുവാനുളളതാണല്ലോ ..

***

നമ്മള്‍ വിവേകികളാണെന്നു അവര്‍ പറയുന്നു .. അത് കൊണ്ടു നാം വിവേകികളാകണം......
പിന്നെ നാമറിയാത്ത യഥാര്ത്യങ്ങളുണ്ട് നമുക്കിടയിലെന്നു നാം അറിയണം ..

കാരണങ്ങള്‍ ഒരു പാടു കണ്ടെത്താം ...നമുക്കെന്താവണം ......

ഇങ്ങിനെ.......ഇങ്ങിനെ.......

കടലിന്‍റെ കാണാ ദൂരങ്ങളില്‍ കണ്ണയച്ചു ചേര്ന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ വിദൂര ചക്രവാളങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒഴുകിഅടുത്ത നനുത്ത മഴക്കാറ്റ് അവളുടെ കുംകുമ പൊട്ടു മായിച്ചൊഴുക്കി...വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകള്‍ ക്ക് മേല്‍ ഒരു ഒരു ചുവന്ന രാശി.. ..
കടല്‍ക്കരയില്‍ നിന്നും ആള്‍കൂട്ടം ധൃതിയില്‍ ഒഴിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു ....മഴ ..കടലിന്‍റെ അതിര്‍ത്തികള്‍ ഓരോന്നായി കടന്നു തീരങ്ങളില്‍ ഭ്രാന്തമായ താളത്തില്‍ ഉതിര്‍ന്നു വീണു ..

നെഞ്ചില്‍ പെയ്തൊഴിയാന്‍ ഒരു കാര്‍മേഘം വിങ്ങി...

അറിയില്ല..അറിയില്ല..

രണ്ടു വഴികളുണ്ട് ..നാം മുന്നോട്ടു പോകുന്നു...മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്നും അകന്നു..

രണ്ടു... നമ്മള്‍ പിന്നോട്ട് പോകുന്നു ..മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ,
നമ്മളില്‍ നിന്നും അകന്നു..
പിന്നോട്ട്.....
മോഹിപ്പിച്ചു നിറഞ്ഞു പൂത്ത വാകമരങ്ങള്‍്ക്കും ...
നീണ്ട ഇടനാഴിയില്‍ ചാഞ്ഞു വീണു നിഴല്‍ വീഴ്ത്തിയ ചുവന്ന സന്ധ്യകള്‍ക്കും
ജാലകങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം പെയ്തോഴിഞ്ഞ തുലാമഴയ്കും അപ്പുറത്തേക്ക് ..
നാം കണ്ടു മുട്ടിയ ആ ദിനത്തിനുമപ്പുറതേത്ക്ക് ....

മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞ വിങ്ങല്‍ കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ട് വീഴ്ത്തി പെയ്തു ...

ഞാന്‍ ... ഞാന്‍ നിന്നെയൊന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു കരയട്ടെ .....

മഴയില്‍ ചുവന്നലിഞ്ഞ സന്ധ്യ..ദൂരെ തുറമുഖം വിട്ടകന്ന ഒരു കപ്പല്‍ ....

സമയം വല്ലാതെ വൈകിയിരിക്കുന്നു ...നമുക്കു നടന്നു തുടങ്ങാം .....

********************************
കാലം മാറിയിരിക്കുന്നു ..എല്ലാം ..മാറിയിരിക്കുന്നു ..ഇന്നലെ
ഷെല്‍ഫില്‍ തേടിയ പുസ്തകത്തിന് തൊട്ടു ചേര്‍ന്ന് ആ പഴയ കവേറോട് കൂടി തന്നെ ആ പുസ്തകം ...സാവധാനം തുറന്നു ആദ്യ പുറത്തിലേക്ക് മടക്കിയ താളില്‍ ആ അക്ഷരങള്‍ മായാതെ കിടന്നു..

ആ പഴയ താള് മിടിക്കുന്നുണ്ടയിരുന്നോ ..? ആ വാക്കുകള്‍ ,അക്ഷരങ്ങള്‍ ....

ഇന്നലെകള്‍ പുറം താളിലെ നീല തൂവല്‍ പോലെ ...ഹൃദയത്തിലൂടെ ....കാലത്തിലൂടെ മന്ദം... മന്ദം ...

Tuesday, August 1, 2017

വാനപ്രസ്ഥം

കണ്ണുനീരില്‍ അലിഞ്ഞു പോകുന്ന ദൂരകാഴ്ചയില്‍ എല്ലാവരും അകന്നു പോകുന്ന വേദനയോടെ കൈ വീശി നില്‍ക്കുന്ന രവി അമ്മാവന്‍ ...വിങ്ങി കരയുന്ന മായയും രമേചിയും ..ഇതായിരുന്നു പട്ടാമ്പിയിലെ വൃദ്ധ സദനത്തിലേക്ക് രവി അമ്മാവനെ കൊണ്ടു വിട്ടതിനു ശേഷം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു കാര്യങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുവാന്‍ പുറപ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പേ മനസ്സിലുണ്ടാക്കിയ വിടപറയല്‍ ചിത്രം .

രവി അമ്മാവന്‍ രമേചിയുടെ വീട്ടില്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു ..ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു എന്ന് പറയാമോ ...പലപ്പോഴും വിദേശത്തും സ്വദേശത്തും പല ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി പറന്ന് നടക്കുകയും വര്‍ഷത്തിലെപ്പോഴോ എത്തിനോക്കുകയും ചെയ്യുന്ന
രമേചിയുടെ അല്‍സേഷന്‍ നായുടെ പരിശീലകന്‍ പകുതി മലയാളം പറയുന്ന മുത്തുവും മുഴുവന്‍ തമിഴ് പറയുന്ന  അയാളുടെ ഭാര്യയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു ...നായുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് ശേഷം രവി അമ്മാവനെയും അവര്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ അലക്കിയും ഭക്ഷണം കൊടുത്തും കൊണ്ടിരുന്നു എന്നാണു അര്‍ഥം സംസാര പ്രിയനായ അമ്മാവന്റെ സംസാരം ഇവിടെയുള്ള പല ബന്ധുക്കളും അപൂര്‍വമായി വരുമ്പോള്‍ പോലും ശ്രധിക്കാതിരുന്നത്‌ പോലെ അവരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല . പ്രത്യേകിച്ച്  പ്രതികരണം ഒന്നുമില്ലാതെ ടി വി യിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി അമ്മാവന്റെ താല്പര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചുള്ള പരിപാടികള്‍ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.

കല്യാണം കഴിക്കാതെയും മറ്റു ബന്ധങ്ങള്‍ കൈവിട്ടു പോവുകയും ചെയ്ത ഏകാന്തതയാവണം ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് പോലും മുത്തുവിനോടും ഭാര്യയോടും കലഹിക്കാന്‍ കാരണമായത് അതോ രാജ്യഭാരം നഷ്ടമായിട്ടും മനസ്സില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോവാത്ത അധികാര ഭാവമാണോ ..?


ആദ്യ കാലങ്ങളില്‍ രാവിലെ റോഡിലൂടെ ചിരിക്ലുബിലേക്ക് പോയിരുന്നവര്‍ അമ്മാവന്റെ സ്ഥിരമായ തമാശകളെ മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടു പിന്നീട്  ആ വഴി വരാതായി .പിന്നീട് ടി വി യില്‍ തീപെട്ട തമ്പുരാന്‍ എന്ന പേരിലേക്ക് അറിയപ്പെടാന്‍ മാത്രം ആ ചതുര പെട്ടിയോടു അടിമപെടുകയും ചെയ്തു "അസത് പൂവതു യാര് "എന്ന തമിഴ് പരിപാടിയുടെ കടുത്ത ആരാധികയായ മുത്തുവിന്റെ ഭാര്യ ഒരു ദിവസം അമ്മാവന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും റിമോട്ട് കാന്‍ട്രോള്‍ ‍ കയ്യിലാക്കുകയും തുടര്‍ന്ന് അമ്മാവന്റെ കണ്ട്രോള്‍ പോവുകയും പിന്നീട് ഉണ്ടായ ഗലാട്ടയില്‍ അമ്മാവന്‍ ടി വി യിലേക്ക് ആഞ്ഞു തൊഴിക്കുകയും അമ്മാവന്‍ തെന്നി ടി വി യുടെ അടിയില്‍ പെട്ട് തലയിലും കാലിനും പരിക്കേല്‍ക്കുകയും ചെയ്തത് അമേരിക്കയില്‍ നിന്നും വിവരം അറിഞ്ഞു പാഞ്ഞു വന്ന രമേച്ചിയില്‍ അമ്മാവന്റെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത ഉണര്‍ത്തി . അമ്മാവന് പറ്റുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ നായെ ഉപേക്ഷിച്ചു നാട്ടില്‍ പോയ്ക്കോളം എന്ന് മുത്ത്‌ പറഞ്ഞതോടെ അമ്മാവനെ നിലയ്ക്കും വിലയ്ക്കും ചേര്‍ന്ന ഒരിടത്തേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതിനായി ശ്രമം ..

ഒടുവിലാണ് പറ്റിയ ഇടം കണ്ടെത്തിയത് അവിടെയാകട്ടെ പ്രമുഖ തറവാടുകളില്‍ നിന്നും നടതള്ളിയ മനുഷ്യാവതാരങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം നിമിത്തം പേരെടുത്തതും ആയിരുന്നു .യാത്രതിരിക്കുമ്പോള്‍ അല്പം മൌനിയയിരുന്നെങ്കിലും പോകുന്ന വഴിയിലെ കാഴ്ചകള്‍ ആ മുഖത്ത് ആദ്യ വിനോദ യാത്രയ്ക്ക് തിരിയ്ക്കുന്ന സ്കൂള്‍ കുട്ടിയുടെ ഭാവം പകര്‍ന്നു .വൃത്തിയുള്ളതും വിസ്തൃതമായ ഒരു പറമ്പിനോട് ചെര്ന്നതുമായിരുന്നു ഈ വാനപ്രസ്ഥ ശാല  ...ഇവിടെയ്ക്കെന്താന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഞാന്‍ ഈ ജീവിതം മുഴുവന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത് എന്ന പോലെ അമ്മാവന്‍ ഉത്സാഹിയായി സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടന്നു .



************************



ഗേറ്റ് കടന്നപ്പോഴേ ഒരു നര്സിനോട് സംസാരിച്ചു ചിരിക്കുന്ന അമ്മാവന്‍ ശ്രദ്ധയില്‍ വന്നു .അമ്മാവനെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കണ്ടിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായി എന്ന് മനസ്സിലോര്‍ത്തു .കണ്ടപ്പോഴേ സന്തോഷത്തോടെ കൂടെ താമസിക്കുന്ന കാരണവരെ അദ്ദേഹവുമായി അമ്മാവന് താവഴിയായി അവിടെ വച്ച് കണ്ടെത്തിയ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു പരിചയപെടുത്തി.വിശേഷങ്ങളും അന്വേഷണവും താമസ്സസ്ഥലവും പരിസരവും പരിച്ചയപെടുതി കുറച്ചു സമയം ... ഭക്ഷണ കാര്യങ്ങള്‍ രമേച്ചി പ്രത്യേകം എടുത്തു ചോദിച്ചു ..പിന്നെ പരസ്പരം നോക്കി കുറച്ചു നേരം ..
നെടുവീര്പുകള്‍ ..



"വൈകുന്നെരമാവുന്നു ഇവിടെ ജപമുണ്ട് ..നിങ്ങള്‍ ഇറങ്ങുകയല്ലേ ..?" അമ്മാവന്‍ ധൃതി കാണിച്ചു .

.."ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങട്ടെ .."ചേച്ചിയും രമേച്ചിയും കരഞ്ഞു

ആ ചോദ്യത്തില്‍ ആവശ്യത്തിനു വിഷാദം ചേര്‍ത്തിരുന്നു .

മുഖത്തെ നിറഞ്ഞ ചിരി "ശരി ..സന്തോഷം "

ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങിയതിനോപ്പം അമ്മാവന്‍ എഴുന്നേറ്റു ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു

തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ വയ്യാത്ത വിധം ചേച്ചിമാര്‍ രണ്ടുപേരും വിഷാദം ഭാവിച്ചു വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു .

ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അമ്മാവന്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്നു മുന്‍പേ നടന്ന സംഘത്തോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നു അവരുടെ ചിരിയില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നു ..


ഇരുണ്ടു തുടങ്ങി സൂര്യന്‍ ബാക്കിയാക്കിയ ഒരു ചുവന്ന കീറ് ആകാശത്ത് നീണ്ടു കിടന്നു .കിഴക്ക് നക്ഷത്രങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞും മറഞ്ഞും പടര്‍ന്നു . എവിടെ നിന്നോ പറന്നു വന്ന ഒരു കൂട്ടം നരിച്ചീറുകള്‍ ചിതറി അകന്നു പോയി

Monday, June 26, 2017

ഉറുമ്പ്


നാം ഉണരുന്നത് വീണ്ടും ഉറങ്ങുവാനാണ് .
************************************

"ഛെ..! "
എന്തോ കടിച്ചു ..മുതുകില്‍ ..കൈ കൊണ്ടു വേദനിച്ച ഭാഗത്ത് മാന്തിയെടുത്തു ഒരു ഉറുമ്പ്
"ശല്യം "
ഉറുമ്പിനെ ആകാവുന്ന ശക്തിയില്‍ ഞെരിച്ചു ..
തണുപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലാത്ത മഴക്കാറ് കെട്ടിയ ദിവസ്സം ..മഴ ചാരുന്നുണ്ടോ ..?
കൊതുകുവലയുടെ പഴുതിലൂടെ പഴയ ക്ലോക്കില്‍ സമയം പത്തു കഴിഞ്ഞു ..പതിവില്ലാതെ ഉണരല്‍ നേരത്തെയായി ..എഴുനേറ്റിരുന്നു ജനലിലൂടെ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും മരങ്ങളുടെയും അപ്പുറം കടല്‍, ഒരു ചെറിയ ഭാഗത്ത് മാത്രം വെയില്‍ തിളങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു ..വെളിച്ചം കണ്ണുകളെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു .. പതിവില്ലാത്ത ഒരു ബഹളം താഴെ തെരുവില്‍..ചില ഉയരം കൂടിയ കൊടികള്‍ മാത്രം ജനലിലൂടെ കാഴ്ചയില്‍ വരുന്നുണ്ട് ..ഇലക്ഷന്‍. ഫലം വന്നു ആരെയോ തോല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ആരോ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.. പതുക്കെ കിടക്ക വിട്ടെഴ്നേറ്റു ..

താഴെ കസ്സെരയില്‍ പതിവ് ചര്‍ച്ച ..
"ഇതൊരു വിജയം തന്നെയായി കാണാനാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ..ഈ ഭരണത്തിനും ഇത്രയും വോട്ടു ....."
"അങ്ങിനെയല്ല അതിനെ കാണേണ്ടത് .....കഴിഞ്ഞ തവണ ത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ വോട്ടു ജനങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കൂടെ എന്നല്ലാതെ .................
വിജയം ഒരു സാങ്കേതികമായ .. .................. .."

ഒരു ചവിട്ടു കൊടുക്കാനാണ് തോന്നിയത്‌ എന്ത് കുന്തമായാലും ഈ നേരത്ത് ഇങ്ങിനെ തൊള്ള കീറുന്നത് എന്തിനാണ് ഉറക്കം പോയി സമാധാനവും ഇല്ലെന്ന്നു വച്ചാല്‍ ..

പത്രം കയ്യിലെടുത്തു എന്ത് വായിക്കാനാണ് ....മാവോവാദി ,സാമ്പത്തീക മാന്ദ്യം ...ഹാ.. ഉറുമ്പ് കടിച്ചാല്‍ 5000 രൂപ ചെലവ്...... ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഉറുമ്പ് കടിച്ചാല്‍ വല്യ പ്രശ്നമാണെന്ന് ...അയ്യോ ഒരു ഉറുമ്പ് കുറച്ചു മുന്‍പ് കടിച്ചതാണല്ലോ..!! ഉറുമ്പ് കടിച്ച ഭാഗം തടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ...വീണ്ടും വീണ്ടും തടവി നോക്കി ..ഇനിയും ഉറുമ്പുകള്‍ കിടക്കയി ലുണ്ടാവുമോ ..?

മൂടി വച്ച ചായ തണുത്തിരുന്നു ..ഗ്ലാസ്സിലേക്ക്‌ ഒരു ചെറിയ ഉറുമ്പ് ..വിരല് കൊണ്ടു തട്ടിയെറിഞ്ഞു മേശയിലേക്ക്‌ നോക്കി ഇനിയും ഉറുമ്പുകള്‍ ......
ജനലിന്റെ പടിയില്‍ ...വാതിലിന്റെ മറയില്‍ ...ചുവരുകളില്‍ ഉറുമ്പുകള്‍ ...

*****************************************

മഴ ശക്തിയായി പെയ്യ്തു തുടങ്ങി രാത്രി ഭക്ഷണം പതിവ് പോലെ നേരത്തെ കഴിച്ചു അയാള്‍ കിടക്കയിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു ..കൊതുകുവലയുടെ കേട്ട് അഴിച്ചു അതിന്റെ ചുരുളുകളില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഉറുമ്പുകളെ തിരഞ്ഞു .കിടക്കവിരിയുടെ താഴെ കിടക്കയുടെ അടിയില്‍ കട്ടിലിനു താഴെ.... രാത്രിമഴയുടെ ഈറന്‍ തണുപ്പ് മുറിയില്‍ ഉറുമ്പിന്‍കൂട്ടം പോലെ അരിച്ചിറങ്ങി .ഒരു തുള്ളിയിലും കയ്യില്‍ ടോര്‍ച്ചുമായി അയാള്‍ കടിക്കാനെത്തുന്ന ഉറുമ്പിനെ തേടി ..

Sunday, February 19, 2017

വനവീഥികള്‍ ‍ - ഒരു പെയിന്റിംഗ്

ഈ പൊഴിയുന്ന മഞ്ഞിന്റെ തലോടലും
തടാക നീലിമ തഴുകിയ കാറ്റും ...
ഇരുണ്ടഗാധമനോജ്ഞം കാനനകാന്തിയെന്കിലും ..
നേരമേറെയില്ല നിദ്രയെത്തുവാന്‍ ...
ഏറെയുണ്ട് പ്രതിജ്ഞകള്‍ കാക്കുവാന്‍
ഏറെയുണ്ട് ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടുവാന്‍ ..


വഴികള്‍
ആരണ്യകം
വസന്തം

Thursday, January 19, 2017

ആരണ്യകം - ഒരു പെയിന്റിംഗ്


അറിയില്ലായിരുന്നു ഇനി എങ്ങോട്ടെന്നു ...നടന്നും തളര്‍ന്നും ഈ വനമധ്യത്തില്‍..നിന്‍റെ ഓര്‍മകള്‍ക്ക് വന്യമായ പച്ച ...കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ട് കനം തൂങ്ങുന്ന കറുപ്പ് പടരുന്നു ...രാത്രി വരുന്നു.... മഞ്ഞിന്‍റെ തലോടലില്‍ അലിഞ്ഞ കനിവ് ..കാല്‍വിരലുകളില്‍ തൊട്ടു വിളിക്കാന്‍ അരുവിയുടെ വിരലുകള്‍ ...തിരിച്ചു നടക്കുക ..എവിടെയോ ഒരു വെളിച്ചം ബാക്കിയാകുന്നു ....................................

acrylic on canvas

Saturday, May 28, 2016

വേനല്‍-2 -സര്‍പ്പസുന്ദരി

അപരിചിതമായ ഒരു ഗന്ധം അവിടെ പരന്നിരുന്നു ..വിചിത്രവും നിഗൂഡവുമായ താളത്തില്‍ എന്തോ ഒരു ശബ്ദവും ....ചുറ്റിപരന്ന പുകപടലങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ആദ്യം കണ്ടത്‌ പാമ്പിന്‍റെ തിളങ്ങുന്ന ഉടലാണ് ... ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന വലിയ ഉടലില്‍ തിളങ്ങുന്ന പാടുകള്‍ .... നിറംകെട്ട് പോയ സ്വര്‍ണ കിരീടം കെട്ടിയ തലയാണ് അതിന്..ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തല ..കണ്മഷി പടര്‍ന്ന കണ്ണുകളില്‍ മയക്കത്തിന്റെ മരവിപ്പ് ..വരണ്ട ചുണ്ടുകളില്‍ ഉറഞ്ഞ ഒരു മന്ദസ്മിതം ..എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ....ഉള്‍കിടിലത്തോടെ മുന്നില്‍ നിന്നവരുടെ പിന്നിലേക്കു മാറിനില്ക്കുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തേടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...
*******************************************************************************************************

നരിചീറുകളും വിരിഞ്ഞു വളര്‍ന്ന ശ്മശാനവൃക്ഷങ്ങളിലെ ഭീകരരൂപികള്‍ക്കും സര്‍്പ്പങ്ങള്ക്കും ഇടയിലൂടെ വിക്രമാധിത്യന്‍ തോളില്‍ തൂക്കിയ ശവവുമായി കയ്യില്‍ വാളുമായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു ..അപ്പോള്‍ ശവത്തില്‍ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന വേതാളം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു ....എല്ലാ ലക്കവും തുടരുന്ന കഥയിലെ ഭീകരമായ ഭാഗം പേടിയോടെ വായിച്ചു തീര്‍ത്തു ചുറ്റും നോക്കും ....

അവധി ആഘോഷിക്കാന്‍ വന്ന ബന്ധുക്കളും അയല്‍ക്കാരും ഉള്‍പടെ ഒരു വലിയ സംഘം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു കൂടെ എങ്കിലും വല്ലാതെ ഇരുണ്ടു പോയ ആ രാത്രി അധികമാരും പതിവായി കടന്നു പോവാത്ത കാവിനടുത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ പള്ളിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഇരുട്ടിലേക്ക് വളര്‍ന്നു ലയിച്ച മരങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുകളിലേക്ക് നോക്കുവാന്‍ ഭയം തോന്നി വേതാളം ഈ ഇരുട്ടില്‍ ചുറ്റിപറക്കുണ്ടോ ..?
പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു വശങ്ങളിലേക്ക് വേരുകള്‍ തൂക്കിയ ആലിന്റെ ചറം ചവിട്ടിയാല്‍ കാലില്‍ മന്ത് വരുമെന്ന് കൂട്ടത്തിലാരോ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു. പേടി കൂടിയവര്‍ തമ്മില്‍ കൈകോര്‍ത്തു നടന്നു..
ആകാശത്ത് ഒരു അമിട്ട് വര്‍ണം ചിതറി
"വേഗം നടന്നോ ...വെടികെട്ടു തുടങ്ങി "

പിന്നില്‍ കൈവിരിച്ച ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും മുന്നിലെ കാലടികളെ സൂക്ഷിച്ചു മുന്നോട്ട് ...പള്ളിയോടു അടുത്തുള്ള തുറന്ന പറമ്പുകളില്‍ തീ വെട്ടം ..പാകം ചെയ്യുന്നവരാണ് ...അവരുടെ ഇരുണ്ട നിഴലുകള്‍ ഏതോ ആദി മനുഷ്യരെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു..

ആകാശത്ത് വിസ്മയം വിരിച്ചു വര്‍ണകാഴ്കള്‍ക്ക് ശേഷം കാതടപ്പിക്കുന്ന വെടിമരുന്നു പ്രയോഗം കഴിഞ്ഞു

പള്ളിമുറ്റത്തെ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്കു അടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഭയങ്ങളെല്ലാം പിന്‍വാങ്ങി പഴുത്ത മാംബഴതിന്റെയും കൈതച്ചക്കയുടെയും സമ്മിശ്രമായ ഗന്ധം അതാണ്‌ പള്ളിമുറ്റത്ത് പരക്കുന്ന പൊതുവായ ഗന്ധം ..പിന്നെ ഓരോ സ്ഥലത്തും ..കളിമണ്‍പാത്രങ്ങളുടെ ,മരസാധനങളുടെ വാര്നീഷിന്റെ ,ഈന്ത പഴത്തിന്റെ പോപ്‌ കോണിന്റെ .. ഓരോ ഗന്ധം അതിനോട് ചേരും .

ദീപാലന്കാരങ്ങള്‍ കണ്ടും പുതിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍,മരം കൊണ്ടുള്ള ഉന്തി നടക്കുമ്പോള്‍ ചിത്ര ശലഭം ചിറകു വിരിക്കുന്ന വണ്ടിയാണ് എല്ലാവര്ക്കും ഒരു പോലെ വാങ്ങുന്നത് പിന്നെ കാറുകള്‍ കുളത്തില്‍ ഓടിക്കാന്‍ ബോട്ട് ..അങ്ങിനെ പലതരം വിത്തുകള്‍ ..ചട്ടികള്‍ ..പായ വട്ടി ഇതൊക്കെ വീട്ടാവശ്യത്തിന് ...വല്യവര്‍ ഇതൊക്കെ വാങ്ങുമ്പോള്‍ കൌതുകം പുതിയ കാഴ്ചകളിലാവും ..തത്ത രഥം വലിക്കുന്നത് ..മാജിക്‌ ..അങ്ങിനെ എല്ലാവര്‍ഷവും കാണുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ...
പുതിയ ഒരു കൂടാരത്തില്‍ വരച്ചിട്ട ചിത്രമാണ് ആദ്യം കണ്ടത്‌ മനുഷ്യ തലയുള്ള ഒരു സര്‍പം.. പിന്നെ അതിനു മുന്‍പില്‍ ഇരുന്നു മണിയടിച്ചു വിളിച്ചു പറയുന്ന ഒരാളും ..
"സര്‍പ്പ സുന്ദരി ....കണ്ടിട്ട് പോകൂ " മനുഷ്യ തലയുള്ള സര്‍പ്പ സുന്ദരി "....
കൂട്ടത്തിലാരോ അനുമതി ചോദിച്ചു
"ഇവന് സര്‍പ്പസുന്ദരിയെ കാണണമെന്ന് "..
കൂട്ടത്തില്‍ ചെറുതായത് കൊണ്ട് ഇത്തരം ഉദ്യമങ്ങള്‍ക്ക്‌ വാല്‍സല്യം ചൂഷണം ചെയ്യാം ..
"നിനക്ക് ഇവിടെയുള്ള സുന്ദരിമാരോന്നും പോരെ "

അനുമതി കിട്ടി ...

സര്‍പ്പമാണ് അതും മനുഷ്യതലയുള്ളത്‌ ..മുന്നില്‍ നടക്കുന്ന ആരുടെയോ കയ്യ് പിടിച്ചു കൂടാരത്തിലേക്ക് കടന്നു ..

ഒരു ഭാഗത്ത് അറിയാത്ത ഏതോ വാദ്യം മീട്ടി ഒരാള്‍ വിചിത്രമായ ഒരു രൂപത്തില്‍ കാലുകല്‍ക്കുള്ളില്ലൂടെ സ്വന്തം തല പിരിച്ചു നിര്‍ത്തിയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഒരു വശത്ത്‌ ...എല്ലാവരും കാഴ്ച്ചയ്ക്കായ് നിരന്നപ്പോള്‍ കര്‍ട്ടന്‍ മാറി ...നിറഞ്ഞ പുക ഒഴുകി മാറി


അപരിചിതമായ ഒരു ഗന്ധം അവിടെ പരന്നിരുന്നു ..വിചിത്രവും നിഗൂഡവുമായ താളത്തില്‍ എന്തോ ഒരു ശബ്ദവും ....ചുറ്റിപരന്ന പുകപടലങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ആദ്യം കണ്ടത്‌ പാമ്പിന്‍റെ തിളങ്ങുന്ന ഉടലാണ് ... ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന വലിയ ഉടലില്‍ തിളങ്ങുന്ന പാടുകള്‍ .... നിറംകെട്ട് പോയ സ്വര്‍ണ കിരീടം കെട്ടിയ തലയാണ് അതിന്..ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തല ..കണ്മഷി പടര്‍ന്ന കണ്ണുകളില്‍ മയക്കത്തിന്റെ മരവിപ്പ് ..വരണ്ട ചുണ്ടുകളില്‍ ഉറഞ്ഞ ഒരു മന്ദസ്മിതം ..എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ....ഉള്‍കിടിലത്തോടെ മുന്നില്‍ നിന്നവരുടെ പിന്നിലേക്കു മാറിനില്ക്കുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തേടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

മടങ്ങുമ്പോള്‍ ഉന്തിനടന്ന കറങ്ങുമ്പോള്‍ ചിറകു വിടര്‍ത്തുന്ന ശലഭത്തിനു കണ്ടുമടങ്ങിയ സര്‍്പ്പത്തിന്റെ കണ്ണുകളായിരുന്നു ....

ബാല്യം കടന്നിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തലയാണോ സര്‍പ്പ സുന്ദരിക്ക് ...?സര്‍പ്പ സുന്ദരി യുടെ വീട് എവിടെയായിരിക്കും ..അതിന്റെ അമ്മ എവിടെയായിരിക്കും ..?

ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് "അതൊരു തട്ടിപ്പല്ലേ വെറുതെ മനുഷ്യരെ പറ്റിക്കാന്‍ "എന്നൊരു ഉത്തരമായിരുന്നു ...

എന്നാലും ആ രാത്രിയില്‍ എപ്പോഴോ ഒരു നിലവിളിക്കുന്ന സര്‍പ്പസുന്ദരിയെ സ്വപ്നം കണ്ടു ...തൊട്ടുറങ്ങിയ കയ്യുകള്‍ സര്പത്തിന്റെ മിനുത്ത ഉടലായി .. ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു ....

പിന്നീടുള്ള പകല്‍ വീട് നഷ്ടപെട്ട സര്‍്പ്പത്തെയോര്ത്തു പതിവായി പറമ്പില്‍ കാണുന്ന ഒരു വിഷ പാമ്പിന്റെയും സാമ്യം ഈ സര്‍്പ്പതിനില്ലല്ലോ...

അടുത്ത ദിവസ്സം രാവിലെ പത്രം വായിച്ചിരുന്നവര്‍ ആ വാര്‍ത്ത കുറച്ച ഉറക്കെ തന്നെ വായിച്ചു ..നഷ്ടപെട്ട മക്കളെ അമ്മ തന്നെ കണ്ടെത്തി എന്നതായിരുന്നു ആ വാര്‍ത്ത ......സര്‍പ പ്രദര്‍ശനം കാണാന്‍ വന്ന ഒരമ്മ നാളുകള്‍ക്കു മുന്‍പ് നഷ്ട പെട്ട അവരുടെ മക്കളെ അവിടെ നിന്നും കണ്ടെത്തി ..പ്രദര്‍ശനം നടത്തിപ്പുകാര്‍ ഓടി രക്ഷപെട്ടു എന്നും വാര്‍്തതയിലുണ്ടായിരുന്നു ..മറ്റെവിടെയെന്കിലും....പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും അവര്‍ വീണ്ടും സര്‍പ്പസുന്ധരിയെ പ്രദര്ശിപ്പിച്ചിരിക്കും.......അപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമോ..?
നിധി
പ്രണയകഥ -1
പ്രണയകഥ -2

About Me

My photo
എല്ലാവരെയും പോലെ ഒരാള്‍ ..